{"id":396,"date":"2015-08-07T05:25:04","date_gmt":"2015-08-07T05:25:04","guid":{"rendered":"http:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/?p=396"},"modified":"2015-08-07T16:02:24","modified_gmt":"2015-08-07T16:02:24","slug":"algorta-1970-eta-1980ko-hamarketan-goi-mailan-algorta-destaco-en-las-decadas-de-1970-y-1980","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/2015\/08\/algorta-1970-eta-1980ko-hamarketan-goi-mailan-algorta-destaco-en-las-decadas-de-1970-y-1980\/","title":{"rendered":"Algorta, 1970 eta 1980ko hamarkadetan, goi mailan \/ Algorta destac\u00f3 en las d\u00e9cadas de 1970 y 1980"},"content":{"rendered":"

Aro modernoan 1964an sortutako Algorta Arraun Taldea\u00a0 elkarteak, denboraldirik nabarmenenak hirurogeita hamarreko hamarkada amaieran eta, batez ere, laurogeiko hamarkadaren hasieran izan zituen. Algortako San Nikolas ontziak Kontxan eta Bilboko itsasadarrean egindako estropada azpimarragarrien ondoren, bizkaitarren artean hirugarren kluba izatera iritsi zen Arriluzeko taldea, garai hartan ia garaiezinak ziren Santurtzi eta Kaikuren atzetik.<\/p>\n

1970ko hamarkadaren bigarren erdian Algortaren izena entzuten hasia zen, artean estropaden postu apaletan bazen ere. Hamarkada haren amaieran, berriz, algortarren bilakaera ikusgarria izan zen. 1980an Kontxan Ohorezko txandan parte hartu zuen, eta Nerbioiko Sari Nagusian eta El corte ingl\u00e9s Banderan laugarren postua lortuta, euskal arraunketaren lehen mailara igo zen Algortako kluba. 1981, 1982 eta 1984an Nerbioiko Sari Nagusian hirugarren postua lortu zuten, Santurtzi eta Orio bezalako maila handiko traineruak gaindituz.<\/p>\n

Dena dela, urte gorabeheratsu haietan Algortako klubaren meriturik handiena arraunlari onak sortzea izan zen, nahiz eta ondoren maila handiagoko klubetara joan, batik bat, Kaiku eta Santurtzira. Adibide moduan aipatzearren, Sestaoko Kaikuk 1980an izan zuen berregituraketan oinarrizko arraunlariak izan ziren Batis, Palacios, Uriarte eta Ibargurengoitia algortarrak.<\/p>\n

Algortarren arrakasta hau ezin izango litzateke ulertu izen bat aipatu gabe: Edu Rodr\u00edguez Mayora. Traineru gorriaren arraunlari eta entrenatzaile, bera izan zen taldearen buru urte haietan. Esan behar da, baita ere, arestian aipatutako arraunlariak talde gorritxotik atera izana, entrenatzailearen artean izandako desadostasunengatik izan zela. Eztaibadak eztabaida, itxuraz punta-puntan zebilen taldean, Kaikun aritzea, erakargarria zen Algortan zaildutako arraunlari haientzat.<\/p>\n

1981ean ere Algortako beste lau arraunlarik bide bera hartu zuten. Zubizarreta titular izan zen Kaikuko Bizkaitarran, eta Rivas eta Pe\u00f1a ere aritu ziren sestaoarrekin. Beranduago, klub gorritxotik Simondrogas auzoko klubera joan ziren beste arraunlari batzuk ere; Go\u00f1i eta Gorostiza esaterako.<\/p>\n

\"ALGORTA\"<\/a>
\nEl Algorta Arraun Taldea, club surgido en su \u00e9poca moderna en 1964, tuvo sus grandes a\u00f1os a finales de la d\u00e9cada de 1970, y a principios de la de 1980. La San Nikolas algortarra, protagoniz\u00f3 buenas intervenciones tanto en las Regatas de La concha como en la r\u00eda bilba\u00edna. Lleg\u00f3 as\u00ed a ser la tercera trainera vizca\u00edna, tras las entonces casi insuperables Kaiku y Santurtzi.<\/em><\/p>\n

En la d\u00e9cada de 1970 el nombre de Algorta se empezaba a oir, aun siendo en puestos modestos de las clasificaciones de las regatas. No obstante, ya a finales de aquella d\u00e9cada la progresi\u00f3n de los algortarras fue espectacular. En 1980 rem\u00f3 nada menos que en la Tanda de honor de la Bandera de La concha. Esto, unido a que tambi\u00e9n ocup\u00f3 el cuarto lugar en las ediciones de 1981, 1982 y 1984 del Gran premio Nervi\u00f3n y de la Bandera de El corte ingles, superando a traineras del nivel de Santurtzi y Orio, lo auparon al m\u00e1s alto nivel del remo vasco de aquellos a\u00f1os.<\/em><\/p>\n

As\u00ed y todo, el gran m\u00e9rito de club algortarra fue formar buenos remeros, pese a que muchos acabaran en los grandes clubes del momento, principalmente en el Kaiku sestaoarra. Como ejemplo de esta circunstancia, hay que se\u00f1alar que los remeros algortarras Batis, Palacios, Uriarte e Ibagurengoitia fueron piezas importantes de la reestructuraci\u00f3n de 1980 del club dirigido por Jos\u00e9 Luis Korta.<\/em><\/p>\n

El \u00e9xito del club de Arriluze no hubiera sido posible sin el trabajo de un hombre: Edu Rodr\u00edguez Mayora. Remero y entrenador de la San Nikolas en aquellos a\u00f1os, pese a todo, discrepancias tenidas con algunos remeros fueron el motivo de la salida de \u00e9stos del club. Por otra parte, es comprensible que la llamada de una trainera como la Bizkaitarra del Kaiku, en lo m\u00e1s alto en aquellos a\u00f1os, tuviera un gran atractivo para aquellos remeros, curtidos en aguas algortarras.
\n<\/em><\/p>\n

Tambi\u00e9n en 1981 otros remeros algortarras siguieron los pasos de los antes citados. As\u00ed, Zubizarreta fue titular de la Bizkaitarra, y tambi\u00e9n Rivas y Pe\u00f1a pasaron a formar parte del club de Simondrogas. En a\u00f1os posteriores, otros remeros como Go\u00f1i y Gorostiza tomaron el mismo camino.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Aro modernoan 1964an sortutako Algorta Arraun Taldea\u00a0 elkarteak, denboraldirik nabarmenenak hirurogeita hamarreko hamarkada amaieran eta, batez ere, laurogeiko hamarkadaren hasieran izan zituen. Algortako San Nikolas ontziak Kontxan eta Bilboko itsasadarrean egindako estropada azpimarragarrien ondoren, bizkaitarren artean hirugarren kluba izatera iritsi… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/396"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=396"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/396\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":399,"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/396\/revisions\/399"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=396"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=396"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.arraunikasi.com\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=396"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}